Rozważanie biblijne

18 lipca – poniedziałek XVI tygodnia zwykłego

Znaki

Człowiek bardzo często nie zna umiaru w wyrażaniu swoich pragnień albo chęci zbierania dowodów. Pod tym względem bywa nawet przewrotny i wydaje się, że w tej przewrotności czasami również nie zna umiaru ani granic. Widać to w Ewangelii. Ci, którzy codzienne badali święte księgi, a więc uczeni w Piśmie i faryzeusze, proszą Jezusa o znak. Widocznie za mało jeszcze było wskrzeszeń, uzdrowień i innych cudów (do tego fragmentu w Ewangelii Mateusza jest ich łącznie jedenaście). Za słabe było także nauczenie, by w Jezusie móc ujrzeć obiecanego Mesjasza. Potrzeba jeszcze znaku. To znaczy czego dokładnie? Czy w tym żądaniu nie było przewrotności? A czy nam wystarczą słowa Ewangelii jako znak czy też wołamy o kolejny?

Każdy człowiek wystawiony jest na pokusy, zmieniają się jedynie jej forma i przedmiot, a także intensywność i częstotliwość. Bóg dopuszcza kuszenie dla zahartowania duszy i pobudza do czujności („moc w słabości się doskonali” – 2 Kor 12,9). Biblijne opisy kuszenia pozwalają ustalić pewne etapy pokusy: